The Rolling Stones – Love is strong

The Rolling Stones - Love is strong

Ik groeide er niet bepaald mee op. Mijn vader was namelijk kamp The Beatles. Het enige nummer dat ik kende van The Rolling Stones was Angie, omdat die nog wel eens voorbij kwam tijdens het kaarten. Niet echt representatief voor het oeuvre van de band. Het liet wel duidelijk zien wat de smaak was in ons ouderlijk huis. Het mocht vooral niet te ruig zijn.

Toen ik de wijde muziekwereld introk wist ik dan ook niet veel beter dan dat de band één aardig hitje had gehad. Een referentiekader had ik namelijk niet. Gelijksoortige nummers die ik op de radio hoorde waren in ieder geval níet van The Rolling Stones. En ik had geen idee dat klassiekers als Paint, it black en (I can’t get no) satisfaction ook uit hun koker kwamen.

Pas toen ik me meer ging interesseren voor muziek merkte ik dat hun naam wel érg vaak voorbij kwam. Het bleek zelfs een van de grootste muzikale acts ooit te zijn. Náást The Beatles. En die status bevestigden ze nog eens extra toen ze ook in míjn tijd meerdere hits wisten te scoren. De iconische hoes van Voodoo Lounge herken ik uit duizenden. Maar dat kan óók te maken hebben met de hoeveelheid aandacht die het destijds kreeg. Want na vijf jaar met alleen maar verzamel- en live-albums was er éindelijk weer nieuw werk in 1994. En Love is strong was de eerste single. Een nummer, dat uiteindelijk alsnog tussen mijn favorieten zou belanden. Het bereikte de 16de plaats in de Nederlandse Top 40.

In de 00’s bouwden ze vervolgens vrolijk verder aan hun toch al zo indrukwekkende oeuvre. Andermaal wisten ze in ons land twee keer de charts te halen. In de 10’s en de 20’s bleven de hits uit, maar verkochten ze nog steeds stadions uit. Al werd het steeds vaker omdat ‘het misschien wel eens de laatste keer kon zijn dat je ze live kan zien’. Mick Jagger, Ron Wood maar vooral Keith Richards… met een dergelijke levensstijl kon het zó maar eens afgelopen zijn. Maar het was uiteindelijk de meest rustige en meest evenwichtige persoon van de band die als eerste ging.

In tegenstelling tot zijn collega-bandleden hield Charlie Watts zich gedurende vrijwel zijn gehele muzikale carrière, namelijk afzijdig van drank en drugs. Ook op het podium was hij de constante factor: hij liet zich niet van de wijs brengen door het flamboyante en opzwepende gedrag van zanger Mick Jagger. En hij was het meest in zijn element als hij met zijn eigen big band optrad. Desondanks hield hij het bijna zijn hele leven vol bij The Rolling Stones. Alleen de aankomende tournee zou hij na een ingrijpende operatie laten schieten omdat de dokter hem had geadviseerd rust te houden. Op 24 augustus 2021 overleed hij, in het bijzijn van zijn familie, op 80-jarige leeftijd. RIP.

Charlie Watts closed

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *