Ik ging er eens goed voor zitten. De nieuwe 2 Unlimited was uit! Met het nieuwe album waren ze een iets andere weg ingeslagen en dat had me wel kunnen bekoren. Er was méér ruimte gekomen voor de melodie, terwijl ze toch óók trouw hadden weten te blijven aan hun hiphouse-roots, met een vlotte en stevige beat. Het resultaat was een combi die uitermate lekker in het gehoor lag.

Het was overigens ook nodig geweest. Maximum overdrive en Let the beat control your body waren aardig, maar borduurden te veel voort op het immense succes van No limit. Een trucje dat zelfs mij was beginnen te vervelen. En ik was duidelijk niet de enige die toe was aan wat anders. Want met The real thing scoorden Ray & Anita zowaar weer een nummer één-hit. Handenwrijvend zette ik dan ook de radio wat harder. Het was bijna zover. De vingers op REC en Play… en… go!

Whut?! WTF was dít joh…?! Dit had ik niet besteld! Wat een suffe meuk! Het aantal BPM was ten opzichte van de voorganger flink teruggeschroefd en van de stevige techno-beat was weinig meer over. Het leek meer op een uptempo R&B-plaatje. Niet wat ik van ‘mijn’ 2 Unlimited wilde horen. Wát een afknapper!

Maar goed, zand erover, even door die zure appel heen bijten. Gewoon de radio wat zachter zetten als ze de plaat draaien, vergeven en vergeten. Je kunt natuurlijk niet altijd en bij iedereen het juiste knopje indrukken. En mijn geduld met de band werd beloond. Want na No one bracht de Nederlands-Belgische act Here I go uit. En dat was gewoon weer lekker ouderwets rammen!

Mijn liefde bloeide voorzichtig weer op. Maar in juni 1995 werd die ontluikende liefde alsnog keihard vertrapt. Ze bleken een nummer geproduceerd te hebben dat nóg slomer en suffer was dan No one: Nothing like the rain. En ze hadden óók nog eens de noodzaak gevoeld om het uit te brengen op single. Iets met muzikale ambities, het willen maken van ‘echte’ muziek en het laten zien van een andere kant van zichzelf. Een ziekte waar ook Aqua en Rednex later last van zouden krijgen. Bij hen betekende dat direct het einde van hun carrière. 2 Unlimited kreeg nog even respijt, maar de successen van weleer werden niet meer behaald.