Het moet een bijzondere gewaarwording zijn geweest als je
tegen het einde van de zomer van 1990 de Nederlandse Top 40 aanzette. Tot drie
keer toe kwam hetzelfde nummer voorbij, alleen dan in drie verschillende versies.
Want in die periode stonden zowel Chocolate, Mystic als Lorca in de hitparade
met Ritmo de la noche. In de strijd
om de zomerhit van 1990 mengde zich zelfs nog een vierde band: The Sacados,
maar zij zouden enkel in Zuid Amerika hoge ogen gooien.

Het begon allemaal met de versie van Chocolate. Zij gebruikten
het bekende pianomelodietje van Peter Allen’s I go to Rio om daar hun aanstaande zomerhit omheen te bouwen. In
Nederland zou deze versie ook verreweg het hoogste eindigen met een 8ste plaats
in de Nederlandse Top 40. Een mooie prestatie van de Duitse producer die later
nog veel méér hits zou scoren, maar dan als U96.

Mystic was in 1990 de tweede act die het liedje uitbracht. De
band, ook afkomstig uit Duitsland bracht een iets pittiger versie uit. In ons
land bleek de 24ste plaats het maximaal haalbare, maar in vakantieland Spanje bestormde
juist deze versie de hitlijsten met uiteindelijk zelfs plek 2 in de Spaanse
charts.

Als laatste kwamen de Fransen van Lorca, die het plaatje een
licht eurodance-sausje gaven. Die versie deed het dan weer goed in België, waar
zij zelfs drie weken de nummer één-positie zouden bekleden. In Nederland werden
van deze versie echter de minste platen verkocht. Zij moesten het stellen met als
piekpositie een 29ste plaats.

O ja… en dan was er nog Coldplay. In 2011 brachten zij hun
single Every teardrop is a waterfall
uit. Direct na de release waren de beschuldigingen van plagiaat niet van de
lucht. Want dat begin… dat had wel érg veel weg van… Zanger Chris Martin
haastte zich om te zeggen dat zijn inspiratie voor hun nieuwe single inderdaad
van Ritmo de la noche kwam. Het was
voorbij gekomen in een film die hij had gezien. Maar de credits waren uiteraard
voor Peter Allen, de man die het bekende pianomelodietje componeerde.