En als het bedoeld was als eerbetoon aan de Queen-zanger dan had de housende legerofficier het in ieder geval níet begrepen. De videoclip bij zijn versie van Another one bites the dust stond – net zoals al zijn clips – bol van het testosteron. De hoeveelheid vrouwelijk schoon dat in naveltruitjes op het scherm voorbij trok was weer enorm. Leuk voor mij als puber maar het had op die manier wel héél erg weinig te maken met Freddie Mercury.
Nee, dan deed Dune met Who wants to live forever het toch een stuk gedistingeerder. Ze hadden voor de gelegenheid de stampende hardcore-beats aan de kant gezet en verrasten vriend en vijand met een stemmige ballad. En ook de clip sprak van respect. Met beelden die deden denken aan Highlander, de film waar het origineel van Queen voor geschreven was.
Voor mij als liefhebber van happy hardcore was het echter wel even slikken toen ik met een cassettebandje in de aanslag ‘de nieuwe Dune’ wilde opnemen. Gelukkig zorgde de South Bound Remix ervoor dat ik het nog steeds beschouw als een van de allermooiste nummers uit die tijd.