Heel, héél af en toe, stond het thuis op: Clannad. De
mystieke Keltische klanken, de hoge vocalen. Ik vond het prachtig. Maar je gaat
natuurlijk niet toegeven dat je de muziek van je ouders leuk vindt. En zeker
niet als het dit soort zweverige, new age-achtige hippiemuziek betreft. Dus
mopperde ik: “Wat een saaie muziek!” maar ging wel beneden zitten met mijn
kopje thee.

Het lukte mij goed mijn Grote Geheim voor me te houden,
hoewel het natuurlijk steeds meer begon te knagen. Maar nét toen ik op het punt
stond huilend mijn guilty pleasure te bekennen aan mijn vrienden kreeg ik hulp
uit onverwachte hoek. Chicane bracht de single Saltwater uit.

Een bijzonder fijne trance-plaat. Echt zo’n nummer waarbij
je je vanaf de eerste tonen al direct op een warm strand waant, tijdens zo’n
héérlijk zwoele zomeravond in een ver, ver oord, terwijl de zon langzaam
ondergaat en het verfrissende water het zand tussen je tenen wegspoelt. Zo’n
plaat.

En de sample die Chicane gebruikte voor de single was Theme from Harry’s game, van… Clannad.
Nou ja, sample, Máire Brennan, een van de zangeressen van de Ierse band, zong het
persoonlijk mee.

Het bleek een goede combinatie, want de plaat deed het prima
in de charts. In Nederland bleven zij weliswaar steken op de 25ste plaats maar
in Engeland bereikte de single plek 6. Het meeste succes had de plaat echter in
de clubs door heel Europa. Daar zorgde Saltwater
elke keer opnieuw voor een volle dansvloer.