Baanbrekend was het. Het gehijg van Jane Birkin en Serge
Gainsbourg dat in 1969 de hitlijsten besteeg. Zij brachten voor het eerst
erotiek naar de muziek. En ondanks een boycot van veel radiostations, behaalde
het duo in meerdere landen de nummer één-positie. Jaren later flikte Lil’ Louis
hetzelfde kunstje. Hij scoorde wereldwijd een grote hit met het hijgerige French kiss.

Maar goed… Dat was allemaal vóór mijn tijd. Mijn allereerste kennismaking met erotiek in de muziek was in 1993 Club 69. Een stuk minder hijgerig maar eveneens een boodschap die weinig aan de verbeelding te wensen overliet. Let me be your underwear was de titel van hun track die uiteindelijk een top 10-notering wist te behalen. Zelfs het preutse Amerika viel voor het nummer, al bestond het publiek voornamelijk uit de bezoekers van gay-clubs.

Het zou kenmerkend zijn voor de carrière van de man achter
Club 69: Peter Rauhofer. Mede dankzij deze hit groeide hij uit tot een van de
meest geliefde DJ’s in de Amerikaanse gayscene. Hij werd resident-DJ van de
Roxy in New York waar hij wekelijks gay dance-party’s hostte. Later
organiseerde hij in diezelfde stad het maandelijks terugkerende gay-event
‘Work’.

Maar het leverde de Oostenrijker nog veel méér op. Zo kreeg hij steeds meer klussen als remixer. Dat deed hij zó goed dat hij langzaam maar zeker een indrukwekkende klantenkring opbouwde, waarop onder andere de namen van Madonna en Janet Jackson prijkten. In 2000 beleefde hij echter zijn finest hour toen hij in 2000 een Grammy Award ontving voor zijn remix van Believe van Cher.

Door een aantal van zijn collega’s wordt hij dan ook persoonlijk verantwoordelijk gehouden voor de kruisbestuiving die de afgelopen jaren heeft plaatsgevonden tussen de elektronische dansmuziek (EDM) en de andere genres. Zelf zou hij dit allemaal niet meer meemaken. Peter Rauhofer overleed na een kort ziekbed in mei 2013.