Bloodhound Gang – The bad touch

Ze waren niet vies van een relletje op zijn tijd. Bloodhound
Gang mocht zelfs vijf jaar Rusland niet in omdat een van de bandleden de vlag
van dat land van voor naar achter door zijn broek had gehaald. Een goedmakertje,
want voor een Oekraïens publiek had hij een paar dagen eerder, nota bene in de
hoofdstad Kiev, over de vlag van de Oekraïne geürineerd. Toen ze hun tournee wilden
vervolgen in Rusland, werden ze onthaald met eieren en tomaten en kregen ze het
vriendelijke verzoek van de geheime dienst om het land te verlaten… en voorlopig
niet meer terug te komen.
Fijne jongens dus op het podium. En hun teksten waren ook behoorlijk controversieel, al haastten ze zich steeds om te zeggen dat het alleen maar satire was. Maar in het tolerante Nederland van de jaren ’90 viel het aanstootgevende, buitengewoon grove, maar stiekem toch ook bijzonder melige uiteraard wél in goede
aarde. Zélfs bij de toenmalige radiobonzen, die hun debuutplaat Firewater burn tot Alarmschijf bombardeerden.
Die plaat zou uiteindelijk ook hun grootste hit worden, met
een vierde plaats in de Nederlandse Top 40. De opvolger Why’s everybody always pickin’ on me strandde in de Tipparade en
het verhaal van de Bloodhound Gang leek dan ook tot een snel einde te komen.
Maar twee jaar later sloegen ze terug, met een nieuw album met de typerende titel Hooray for Boobies.
Met als eerste plaat The
bad touch
kon de Bloodhound Gang opnieuw succes bijschrijven. Het werd een
flinke klapper met een nummer één-notering in maar liefst zeven Europese
landen. Succes dat het met name te danken had aan de bijbehorende video. Wie
herinnert zich níet de vijf mannen in apenpakken die Parijs onveilig maakten?
En het kreeg nog eens een extra boost door de controverse die rond de clip ontstond. Het doggystyle-standje in het begin, het ronduit ranzige einde, maar
vooral de scène waarin twee bandleden een Frans homostel met een baguette
knock-out slaan zorgden voor gefronste wenkbrauwen. Uiteindelijk knipten ze voor
MTV de gewraakte beelden eruit.
De verkoopcijfers bleven echter sky high. Het album ging maar
liefst 5 miljoen keer over de toonbank. Na dit succes verdween de band wederom
naar de achtergrond. Maar opnieuw kwamen ze terug. Nog één keer. Al moesten we dáár
vijf jaar op wachten. Ze scoorden in 2005 en 2006 namelijk nog twee hitjes,
waarvan Uhn tiss uhn tiss uhn tiss de
bekendste is. Maar toen was de wereld wél echt klaar met de meligheid van de
Bloodhound Gang.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *