We gaan van de Oude Pekelase strokartonsound naar het meer harmonische ‘vakmanschap is meesterschap’-geluid, uit – inderdaad – Enschede. Daar ontmoeten we The White Rockets, een cabaretband. Zij wonnen de eerste prijs op een talentenjacht en mochten als beloning een single mocht opnemen. De keuze viel op Pindakaas twist, een nummer dat uitgroeide tot een regionale hit. En dat smaakte natuurlijk naar meer!

De bandnaam werd gewijzigd in The Buffoons. Hiermee deed de karakteristieke close harmony-zang zijn intrede. Met Tomorrow is another day/My world fell down, een single met een dubbele A-kant, ‘geleend’ van mijn favoriete guilty pleasure-band The Ivy League, scoorde de band haar eerste grote hit met een 8ste plaats in de Nederlandse Top 40. Vier maanden later deed de opvolger It’s the end het nog beter met een vierde plaats. Beide singles stonden, tot 2010, steevast in de top 2000.

Daarna brak er een mindere periode aan. Het kwam dan ook mooi uit dat het kersverse echtpaar John Lennon en Yoko Ono, tijdens hun Bed-Inn For Peace in het Hilton Amsterdam Hotel, op de televisie een Nederlandse popgroep voorbij zagen komen met een opvallend close-harmony geluid. Die band wilden zij wel aan hun bed hebben!

En zo kon het gebeuren dat de The Buffoons zich rond het bed van Jon en Yoko schaarden, waar zij een acapella-uitvoering van het Gierenlied uit Junglebook ten beste gaven. Niet geheel toevallig, want juist in die tijd namen zij dit lied op voor een Nederlands gesproken versie van de film. Helaas gaf die ‘bootleg’ niet het beslissende duwtje voor een internationale doorbraak.

In 1970 brachten The Buffoons, onder de naam Package de single Were you there uit. Een productie samen met Unit Gloria en Patricia Paay. Verder dan de Tipparade kwam het nummer niet. Uiteindelijk had de band in 1973 weer een grote hit met My girl Donna. Ook de twee volgende singles Arizona en Let it be me bereikten de eerste 20.

Het bleek echter een korte opleving te zijn. In 1979, tien jaar na de sessie met John en Yoko, werd de groep opgeheven. Een van de mannen van het eerste uur, Ely van Tongeren vatte het kort en bondig samen: “Geen hits, geen werk”. Wat overbleef was het betere schnabbelwerk in bruiloften- en partijenbands.

Tot slot nog een leuk weetje. Tijdens een Europese tour van The Beach Boys werd voorgesteld dat The Buffoons het voorprogramma zouden verzorgen. Dat ging echter niet door. Men was namelijk van oordeel dat The Buffoons het repertoire van The Beach Boys beter zongen dan zijzelf.