Het was eurodance zoals alleen eurodance dat kan zijn. Twee producers, die ook achter een andere bekende eurodance-productie zaten, vormden het hart van Maxx en maakten de liedjes. Maar voor de rap en zang werden andere, inwisselbare artiesten ingevlogen. En zo kwam het dat de zang op hun debuutplaat werd verzorgd door een ander dan we in de bijbehorende clip zagen die weer een ander was dan de zangeres die voor de tweede single achter de microfoon plaatsnam.

Schering en inslag in de wereld van eurodance. Maar de consument maakte het niet uit. Die kocht de single vanwege de sound, de lekkere vibe, de fijne beat… En een zo’n consument… was ik. Want nadat ik mijn zuurverdiende guldens tientallen keren had omgedraaid besloot ik uiteindelijk over te gaan tot de aankoop van de maxi CD-single van Get-a-way.

Toch zal Maxx niet de eerste formatie zijn die de gemiddelde 90’s kid zal oplepelen. Niet zo vreemd in een wereld die gedomineerd werd door namen als 2 Unlimited, 2 Brothers on the 4th Floor, Cappella en Snap! Bij de verkopen van deze acts staken de 1,1 miljoen verkochte singles van Maxx er maar een beetje schril af. En ook qua plaatje vielen ze een beetje uit de toon. Want waar het gros van de acts met een donkere rapper en een blanke zangeres op het podium verscheen, was bij Maxx ook de rapper blank.

Maar als gezegd: ten opzichte van de eerder genoemde acts, was het succes van Maxx bescheidener. Toch draaiden zowel Get-a-way als No more (I can’t stand it) mee in de bovenste regionen in de Top 40. Ze behaalden een 3de respectievelijk 6de plaats. En ook You can get it haalde hier nog de charts. Alleen was het daarná wel over met het project.