Titt’n – Ben je geil of wil je een koekje

Het was de zomer van 1998: mijn eerste vakantie zonder
ouders. En dus eindelijk alle ruimte om eens een vakantieliefde te scoren. Het
leek me reuze romantisch. Iets met strand, een ondergaande zon en een zwoele
zomeravond. Als locatie hadden we gekozen voor het beruchte Duin & Strand
in Renesse. Dus die randvoorwaarden waren in ieder geval aanwezig. En het was een
jongerencamping, dus aan het aanbod kon het ook niet liggen.
De dagen bevatten echter maar bar weinig vrouwelijke
elementen. We gingen zo vroeg mogelijk aan het bier, want je bent jong, stoer
en je wilt toch die muur van gele kratjes rondom de tent voltooien. ’s Middags
lagen we vervolgens voor pampus op onze luchtbedden voor de tent en ’s avonds gingen
we naar het centrum van het dorp om te eten bij ’t Zeepaardje. Om de avond uiteindelijk
af te sluiten in een van de plaatselijke discotheken, waar ik haar dan zou moeten
ontmoeten…
Maar mijn openingszin viel niet in de smaak. En de
goocheltruc met het koekje – dat ik speciaal voor de gelegenheid had
ingestudeerd – kon ook al op weinig waardering rekenen. Elke ochtend moest ik
opnieuw constateren dat ik de vorige avond gewoon weer alleen de slaapzak was ingekropen.
En dat terwijl die zomer de Drentse band Titt’n toch echt in de Nederlandse Top
40 stond met Ben je geil of wil je een
koekje?
Maar kennelijk was dit nog niet doorgedrongen bij al die meisjes
daar aan de Zeeuwse kust.
En dus gebruikte ik de zin daarna alleen nog maar voor wat
ik wél kon. Mee schreeuwen met de plaat als het gedraaid werd. Het deuntje was
bekend en de tekst was niet héél uitdagend. En ik moet zeggen… dat ging me een
stuk makkelijker af.
De laagdrempeligheid van het nummer sloeg uiteindelijk overál
in het land aan. De cover van Should I stay or should I go van The Clash behaalde zelfs een top 5-notering in de Nederlandse
Top 40. En de heren van de band Titt’n waren plotseling beroemd. Ze traden
opeens op voor duizenden mensen bij TMF. En er was natuurlijk die
onvermijdelijke tocht langs alle lokale discotheken, waaronder ook onze
plaatselijke discotheek.
En hoewel Ronald Buld, de zanger van de band, ons destijds beloofde
geen eendagsvlieg te zijn, was het na deze kaskraker wel een beetje gebeurd. De
opvolger Wie zeurt krijgt een beurt
een bewerking van Fight for your right van
Beastie Boys – kreeg zeker nog wel de voetjes van de vloer tijdens hun optredens
maar zorgde niet voor een run naar de platenzaak. Het strandde in de Tipparade.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *