Atenna – Zorba the Greek / LCD – Zorba’s dance

Op de basisschool kregen wij volksdansen. Echt waar! Op
schóól. En of het nu officieel onderdeel van de lesstof was of dat het een
opwelling was van een bevlogen leraar die dat met het nodige kunst- en
vliegwerk door het docentenoverleg had geloodst, dát is mij nooit duidelijk
geworden. Feit was dat ik als tienjarige één uur per week om mijn klasgenoten
heen liep te zwieren en te zwaaien tijdens het uurtje ‘volksdansen’.
Maar goed… ik ontwikkelde daardoor, naast een aversie tegen
de Tarantella en de Polka, wel een zeker gevoel voor de traditionele dans. En
toen het 1993 werd kon ik dan ook iedereen vertellen dat het housenummer van
Atenna, genaamd Zorba the Greek, een
bewerking was van de traditionele Griekse dans de Sirtaki. En kon ik óók nog de
pasjes voordoen.
En met de opkomst van de happy hardcore, halverwege de jaren
’90, had ik er opnieuw profijt van. Want dat hakken, dat had wel héél veel
overeenkomsten met… juist! En dus waren deze danspasjes natuurlijk gesneden
koek voor mij. Het kwam dan ook regelmatig voor dat ik als eerste op de
dansvloer verscheen om mijn hakkunsten te vertonen.
Maar toen ook de happy hardcore-hype een beetje op zijn
einde liep, stond ik daar met mijn culturele besef.  Gelukkig kwam op dat moment LCD om de hoek. ‘s Werelds eerste digitale supergroep bracht in 1998 de
single Zorba’s dance uit. En daar stond
ik opnieuw, leunend op de schouders van mijn vrienden, de beentjes in de lucht
te gooien.
En ik doe hem nog steeds wel eens. Bijvoorbeeld bij
bruiloften, waar ik in de late uurtjes nog regelmatig onderdeel ben van geslaagde
en minder geslaagde uitvoeringen. Ik kan het dan tóch niet over mijn
volksdanshart verkrijgen om vanaf de kant toe te kijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *