East 17 – It’s alright

Bakvisjes zwijmelden weg bij Take That… Maar échte stoere
meiden hielden van East 17. Het was de ruigere, rappende variant van de tweede
generatie boybands uit de jaren ’90. En waar van je verwacht werd dat je de
muziek van Take That toch op zijn minst uitkotste wilde je jezelf als jongen
serieus kunnen nemen, kon je met een singletje van de ‘bad boys’ uit het
Engelse Walthamstow nog nét weg komen.
Heel veel mannelijker was de muziek overigens niet. Het
glazuur spatte van je tanden bij ballads als Around the world en Stay another day. Vooruit, er werd in gerapt en ze zagen er betrekkelijk stoer
uit in de clip maar veel van hun nummers hadden een hoog Knuffelrock-gehalte.
Toch zullen ze vooral herinnerd worden van hun grootste hit:
It’s alright. Een nummer dat begint
als een typische boyband-ballad maar al snel verandert in een stevig
dansnummer. De single reikte in de Nederlandse Top 40 tot de vierde plaats maar
in diverse landen, waaronder Frankrijk en Australië wist het de hoogste positie
een aantal weken vast te houden.
Na dit mondiale succes volgden nog twee albums. Maar
halverwege de jaren ’90 liepen de verkoopcijfers terug. En begon het steeds
meer te rommelen binnen de band. Gezicht van East 17 Brian Harvey raakte aan de
drugs en Tony Mortimer, het bandlid dat veel van de nummers schreef kreeg
depressies en een writer’s block.
Even leek het erop dat zangeres Gabrielle ze in 1997 weer
uit het moeras zou trekken toen zij het duet If you ever met hen opnam. De cover van het a capella nummer van Shai werd
opgenomen maar dit werd overschaduwd door controverse rond Brian Harvey. Na het
slikken van 12 XTC-pillen liet hij in een Engelse krant optekenen dat het best
‘cool’ was ‘to do drugs’. Niet heel handig omdat rond die tijd nét veel
media-aandacht was ontstaan rondom de dood van een 18-jarig meisje. Haar
doodsoorzaak? XTC. De krant linkte de twee zaken aan elkaar en de consternatie
was compleet. De zanger werd op staande voet ontslagen.
Het ontslag was van korte duur. In 1998 werd hij weer in
genade aangenomen door de band, die zich inmiddels had omgedoopt tot E-17. Een
metamorfose waar men alleen in het thuisland intrapte. Want hun single Each time schopte het in dat land nog
tot de hitparades. Het zou de laatste stuiptrekking zijn van de band die eens
zo groot was. Er volgden wel nog meerdere reünies maar behalve in het
schnabbel- en nostalgia-circuit kregen ze daarmee niet meer de handen op elkaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *