Een Engelse band waarvan de carrière in Nederland aanving: het komt niet vaak voor. Maar wij mogen onszelf een schouderklopje geven. Wij waren namelijk zo vooruitstrevend om Londonbeat te omarmen en al met hun eerste plaatje een notering te gunnen in onze hitlijst. Een paar singles later stonden ze op één in de Verenigde Staten: de droom van iedere artiest met iets van internationale ambities.

Die nummer één-hit was I’ve been thinking about you. Ook in ons land stonden zij er vier weken mee bovenaan. Sterker nog: er waren eigenlijk maar weinig landen waar het níet de hoogste positie behaalde. Hun close harmony, overgoten met een dance-sausje, viel overal ter wereld duidelijk in de smaak.

De basis was dan ook goed. Een van de steunpilaren van de band is namelijk Jimmy Helms. Een zanger die in de jaren ’70 zelf al een succesvolle muzikale carrière had, met als bekendste nummer Gonna make you an offer you can’t refuse. Maar ook de andere leden wisten wel wat zingen was. Zo verzorgden zij de achtergrondzang op albums van Paul Young, de Fine Young Cannibals en Godley & Crème.

Londonbeat was ook de eerste artiest die bij mij opborrelde voor mijn 90’s Dance-project toen ik ook de jaren vóór 1993 begon te reconstrueren. Gek genoeg was het daarbij niet hun grootste hit die ik het eerste opzocht. Ik was vooral fan van een latere single: You bring on the sun. Wellicht omdat het toen al een min of meer vergeten plaat was 😊