N.U.K.E. – Nana

Ze zullen het zich niet beseffen. Maar N.U.K.E. had in 1992 een
wereldprimeur. Het was namelijk de allereerste nummer één in mijn persoonlijke
Top 40. Een ranglijst die ik opstelde uit onvrede met de échte lijst, waar op
dat moment zowel Boyz II Men, Jon Secada, Paul de Leeuw áls die ellendige
Whitney Houston mijn favoriet van de eerste plaats af hielden met hun
verschrikkelijke zwijmelnummers.
Ik heb wat af vergaderd met mijzelf in die tijd. Maar dat
N.U.K.E. met Nana als allereerste
plaat ooit de hoogste positie in Erwin’s Top 40 (uiteraard uit te spreken als ‘top
fourty’) zou bekleden, stond als een paal boven water. Wat vond ik dát een
heerlijk nummer.
Ik vond de uitgave van N.U.K.E. óók beter dan de variant van
het Nederlandse L.A. Style. Met I’m raving / O si nene brachten zij in diezelfde periode een vrijwel identieke cover
uit van ‘Billie Holiday on acid’ Nicolette,
als opvolger van hun internationale successingle James Brown is dead.
Maar dat werd dan ook niet zo’n grote hit. Niet in Erwin’s
Top 40 maar ook niet in de officiële hitlijst. L.A. Style bleef daar steken op
de 20ste plaats, waar N.U.K.E. een top 5-notering behaalde. Maar niet alleen in
Nederland was Nana een succes. In diverse
Europese landen stond het hoog in de charts en in Italië zelfs op nummer één.
De man achter de danceact was Torsten Stenzel. Een Duitser
die na deze grote hit direct weer koos voor de ‘underground’. Hij begon een nieuw
label, en produceerde vanaf dat moment vooral platen voor anderen. Pas in 1999
zou hij weer op de voorgrond verschijnen als een van de ‘Friends’ van DJ Sakin
die in dat jaar een hit scoorden met Protect your mind (Braveheart).
Er volgde nog een tweede single van het project: Nomansland (David’s song). Een meer dan
welkome cover van het nummer van 90’s iconen The Kelly Family. Ook met de
volgende single On the beach, die hij
samen met zijn broer onder het pseudoniem York uitbracht werd duidelijk dat
zijn muziek sinds het begin van zijn carrière flink was meegeëvolueerd.

De oldschool van N.U.K.E. was inmiddels ingeruild voor
heerlijk in het gehoor liggende, melodieuze trance. Maar ook Erwin’s Top 40 had
een metamorfose ondergaan en bestond uit stapels gebrande verzamelcd’s met
trance-nummers, waaronder On the beach.
En zo is de cirkel weer rond.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *