Het gebeurde mij bij een van de quizzen van mijn voorganger, en het gaat jullie óók gebeuren. Misschien niet aanstaande zondag bij onze popquiz in Eureka, maar mocht hij een volgende keer langskomen tijdens een quiz: die titel! Frustrerend vond ik het. Want de sporadische keren dát er een dance-nummer voorbij komt in zo’n quiz, wil ik als zelfbenoemd expert natuurlijk ook wel graag laten zien dat ik het weet.

Al was het alléén maar om te voorkomen dat de quizmaster kan zeggen: “Zie je wel? Die dance, die weet niemand. Dus dat moeten we misschien maar niet meer doen.” Het is daarom ook in míjn belang dat ik jullie een beetje op weg help. En hopelijk onthouden jullie het makkelijker als jullie weten waar de titel Lola’s theme van die grote hit van de Shapeshifters vandaan komt.

Lola was de naam van de vrouw van de ene helft van het – toen nog – duo: Simon Marlin. Ze draaiden samen wat plaatjes uit haar collectie toen zij Johnnie Taylor’s What about my love opzette. Hij hoorde de eerste noten en liep naar de platenspeler, zette de naald even terug om ze nog eens af te spelen en gooide de BPM iets omhoog. Vervolgens belde hij zijn Zweedse collega met de mededeling: “Morgen gaan we de studio in. Ik heb een idee.”

Beiden waren het erover eens dat die eerste noten een perfecte basis vormden van hun nieuwe track. Maar… er ontbrak nog iets: vocalen. Die vonden ze in een oude house-track die halverwege de jaren ’90 veelvuldig te horen was in de clubs in de Verenigde Staten: Love me tonight van Anthony White. Marlin husselde de woorden door elkaar, vloog de Engelse zangeres Cookie in om ze in te zingen en Lola’s theme was geboren.

Het werd een gigantische hit. Met name in Engeland, waar het uiteindelijk terecht kwam op de hoogste plek. In de Nederlandse Top 40 kwam Lola’s theme niet zo ver. Het zou echter een niet-onverdienstelijke 13de plaats bereiken. En dus óók die ene quiz waar ik was. Maar helaas… geen punten. Maar mocht die volgende keer ooit komen: hopelijk heeft de concurrentie níet meegelezen.