Na mijn hardcore- en trance-periode brak er een wat plezierigere periode aan voor mijn ouders. Ik had mij volledig ondergedompeld in de lounge-muziek. Dat betekende voor hen eindelijk een periode zonder beats van boven. Op een van de CD’s die ik in die periode kocht, staat een prachtig nummer dat nog steeds tot mijn favorieten behoort: Destiny van Zero 7. Het werd bij ons geen hit, maar in de Angelsaksische landen eindigde het redelijk hoog in de charts.

En dat was mede te danken aan een toen nog nagenoeg onbekende zangeres die haar stem leende aan het duet: Sia Furler. Inmiddels een legende in de hedendaagse popmuziek, stond zij toen aan de vooravond van haar eerste eigen hit. Het was een single die zij eerder uitbracht, maar in de remix werd gegooid door de Londense producer Different Gear. Ik vond het geweldig, maar een hit werd het niet.

En dat was ook niet het belangrijkste. Het stond op een album dat geïnspireerd was op een gebeurtenis die haar leven zou tekenen. Na een bescheiden muzikale carrière in Australië wilde ze naar Londen verhuizen, haar vriend achterna. Een paar dagen voordat ze in Engeland zou arriveren, kreeg ze echter het nieuws dat hij was omgekomen bij een auto-ongeluk. Ze ging toch naar Londen maar leefde daar jaren in een waas van drank en drugs. En uit die donkere periode kwam onder andere Drink to get drunk voort.

Uiteindelijk wist Sia zichzelf gelukkig te herpakken. En hoe. Inmiddels heeft ze vele succesvolle albums op haar naam staan en won ze de nodige prijzen. Maar ook als songwriter bleek zij ongekend goed. Christina Aguilera, Rihanna en Beyoncé zijn zomaar een paar namen voor wie ze tot nu toe liedjes schreef. En anno 2025 is ze zélf een van de ‘grande dames’ van de popmuziek.