Mark’Oh – Love song

Mark'Oh - Love song

Hij maakte in het begin van zijn muzikale loopbaan een opmerkelijke carrièremove. Hij wás gitarist in de hardrock-band Line Up maar switchte naar DJ en producer in de ravescene. Een zeer succesvolle move, want in zijn thuisland en de omliggende landen zou hij tot ver in de zeroes in de hitparades te vinden zijn.

Ook in ons land scoorde hij tussen 1994 en 1996 een aantal hits. Maar slechts héél af en toe, als er een DJ op een 90’s party draait, die wél weet dat de nineties méér waren dan eurohouse, happy hardcore en de Spice Girls, komt hij nog wel eens voorbij: Tears don’t lie. Mark’Oh bereikte met de cover van schlager-zanger Michael Holm in ons land de tweede plaats in de Nederlandse Top 40.

Het was de grootste hit van de Duitser. Het kwam dan ook precies op het juiste moment. De rol van de eurodance was een beetje uitgespeeld en we moesten nog even wachten tot de happy hardcore definitief zou doorbreken. Rave was daarbij de perfecte tussenpaus. Marusha had met haar Over the rainbow al enigszins de weg geplaveid voor haar landgenoten. En dus konden we eind november 1994 een aantal onvervalste Duitse rave-platen begroeten in onze hitparade: Westbam, het vernieuwde U96 en dus Mark’Oh, die in het genre uiteindelijk het meest succesvol was.

Want na Tears don’t lie scoorde hij nog een hit met de re-release van Randy (never stop that feeling). Hij sloot zijn carrière in ons land af met de Visage-cover Fade to grey. De plaat waarmee het voor hem begon in ons land, lijkt echter inmiddels allang vergeten. Je hoort hem ook nóóit meer: Love song. Terwijl dit lieve, vrolijke liedje zo mooi past in deze tijd van het jaar. Niet voor niets behaalde het 25 jaar geleden exact op de dag vóór Kerst haar piek in de Nederlandse Top 40.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *