Snap! – Exterminate!

Snap! - Exterminate!

Eindelijk! Mijn ouders hadden een nieuwe PC gekocht. En het allermooiste was: deze had een CD-brander. Daarmee waren we zeker niet de eerste in de buurt, maar nu, in combinatie met een abonnement waarbij ik niet meer steeds de telefoonlijn bezet hield, had ik dan éindelijk de mogelijkheid om te starten met een omvangrijk project: 90’s dance. Een verzameling van álle liedjes uit de jaren ’90 die ik ooit leuk had gevonden. Op chronologische volgorde.

Mijn obsessieve verzamelwoede van Mega Top 50-blaadjes betaalde zich eindelijk uit. Het was nu slechts een kwestie van beginnen bij het allereerste gedrukte exemplaar uit mijn verzameling: die van 6 februari 1993. Ook zo’n beetje het moment dat mijn liefde voor housemuziek ontstond. En vervolgens kon ik gewoon de liedjes langslopen. Op die manier zou ik geen enkel nummer vergeten. Minutieus akkerde ik de lijsten door en stuk voor stuk downloadde ik de nummers die ik herkende en wilde hebben. Ik trapte het project af met Exterminate! van Snap!

Want… Out of space van The Prodigy, die in die allereerste lijst twee plekjes hoger stond en dus eigenlijk éérder aan de beurt was, had ik namelijk al op CD-single. Die hoefde ik dus niet meer te branden, vond ik. Dat scheelde tenminste één flinke zoektocht in Kazaa Lite naar de juiste versie, én zo bespaarde ik ruimte op de toch al prijzige writables. Een keuze die mij nog lang zou achtervolgen, omdat ik die nummers dus nooit meer hoorde. Want natúúrlijk luisterde ik nooit CD-singles: veel te veel gedoe voor één liedje.

Maar wat wás ik trots toen ik die állereerste CD in mijn discman schoof en Exterminate! hoorde. Ik voelde me vrij! Niet langer was ik aangewezen op slechte kwaliteit cassettebandjes waarbij ik ongewild naast het liedje vaak ook een stukje DJ opnam. Niet langer was ik overgeleverd aan platenmaatschappijen die verzamel-CD’s samenstelden waar altijd nét niet dat ene nummer opstond. Niet langer hoefde ik te kiezen tussen twee, drie of vier CD-singles: ik brandde ze gewoon allemáál. En nog belangrijker: dit was de start van een geweldige verzameling jeugdsentiment waar ik nog járen plezier van zou hebben en nog steeds heb.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *