De Platenkast van mijn Vader – Peter Green

Peter Green

Door Kees Herkelman – Verbluft was ik door de dood van de oprichter van Fleetwood Mac, Peter Green. Voor mij was hij één van de grootste popartiesten van de jaren zestig en zeventig. Hieronder een persoonlijke noot van mijn hand, als bijdrage aan De Platenkast van mijn Vader.

Het was niet voor niets dat de eerste LP van Fleetwood Mac Peter Green’s Fleetwood Mac heette. De bandnaam Fleetwood Mac is een samentrekking van de achternamen van bandleden Mick Fleetwood en John M(a)cVie. Het maakt meteen duidelijk hoe Peter Green in elkaar zat. Hij was wars van roem, bezit of geld en alleen op aandringen van zijn bandleden kwam zijn naam op de plaat te staan.

Mijn eerste echte kennismaking met Fleetwood Mac was de LP The pious bird of good omen, een compilatiealbum met daarop de hits Need your love so bad, Black magic woman (later zeer succesvol gecoverd door Santana) en Albatross.

De LP bestaat grotendeels uit zogenaamde ‘witte blues’, hoewel in sommige nummers al invloeden uit de bluesrock hoorbaar zijn. De grote omslag kwam met het nummer Oh Well. Een van de laatste bijdragen van Green, voordat hij in 1970 de groep verliet. Het werd de allereerste alarmschijf in de historie van Veronica. In Nederland was het de grootste hit van het ‘oude’ Fleetwood Mac én destijds ook door mij helemaal stuk gedraaid.

Hieronder een tweetal van mijn favoriete nummers die dateren uit Peter Green”s bluesrock-periode:

In 1998 werd Peter Green, samen met zeven andere bandleden, opgenomen in The Rock & Roll Hall of Fame.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *