De Platenkast van mijn Vader – Spencer Davis

Spencer Davis Group - Time seller

Met Spencer Davis verliezen we alweer een pop-icoon uit de jaren zestig. Spencer Davis (geboortenaam Spencer David Nelson Davies), een Welshe muzikant en multi-instrumentalist, was de oprichter van The Spencer Davis Group.

Al op zesjarige leeftijd begon hij met mondharmonica en accordeon. Na zijn middelbare schoolopleiding verhuisde hij naar Londen om daar te werken als ambtenaar. Hij ging later terug naar zijn oude school om talen te studeren. In 1960 verhuisde hij naar Birmingham om Duits te studeren. Niet voor niets stond hij in muziekkringen bekend als ‘Professor’.

In 1963, tijdens een optreden van Muff Woody, een traditionele jazzband met Muff en  Steve Winwood haalde Davis hen over om zich bij hem en Pete York (beiden toen nog spelend in The Excelsior Jazz Band) te voegen. Ze noemden zich het ‘Rhythm and Blues Quartet’ waarin Davis gitaar en mondharmonica speelde en de zang voor zijn rekening nam. Steve Winwood verzorgde de gitaar, orgel en zang terwijl Muff Winwood de basgitaar voor zijn rekening nam en Peter York de drums. Zo werden ze het huisorkest van het plaatselijke rhythm-and-bluescafé.

In mei 1964 wisselden ze hun semi-beroepsstatus om naar volledig beroeps. Ze noemden zich The Spencer Davis Group. Omdat ‘Davies’ in Wales wordt uitgesproken als ‘Davis’ maar in de Verenigde Staten zou worden gelezen als ‘Davees’ werd de letter e uit de spelling gelaten. Hoezo vooruitziende blik!

Er volgden een aantal singles, zonder succes, maar met Keep on running was het raak! Nummer 1 in Engeland. Ze duwden er zelfs de dubbele Beatles-single We can work it out / Day Tripper van de eerste plaats. De Beatles waren zo sportief om hen te feliciteren in een telegram: “Congratulations on reaching number one – The Beatles”.

Grote hits als Somebody help me, Gimme some lovin’ en I’m a man volgden. Van het nummer Gimme some lovin’ kan ik me nog herinneren dat de toenmalige Radio Veronica deejay helemaal uit zijn dak ging en het nummer drie keer achter elkaar draaide.

In 1967 vertrok Steve Winwood en dat betekende feitelijk de doodsteek voor het bestaan van de band. Time seller uit 1967, één van mijn favoriete nummers, was het laatste grote wapenfeit met een derde plaats in de top 40.

Spencer David Nelson Davies werd 81 jaar en overleed in Californië aan een longontsteking.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *