The stage is yours: Dr. Alban – It’s my life

Dr. Alban - It's my life

Door Ben Striesenou – Er zijn bepaalde gebeurtenissen in je leven die je koppelt aan de muziek van die tijd. Zo ook voor mij. Neem bijvoorbeeld It’s my life van Dr. Alban, een nummer dat zo bekend is dat iedereen het herkent vanaf de eerste tonen.

In 1992 was ik net 15 geworden. Ik ging veel om met een groep jongens en meiden van onze kerkgemeenschap. Een van de meiden uit die groep was jarig en dus fietsten we met de hele groep naar het dorp boven Groningen waar zij woonde. We werden met zijn allen gehuisvest in grote tent in de achtertuin. Voor mij als een van de jongsten in de groep, én super verlegen, erg spannend.

Alsof dat nog niet genoeg was, gingen wij dat weekend ook naar De Discotheek. Het zou me uiteindelijk een week kosten om bij te komen van alle nieuwe indrukken, maar ik vond het erg leuk. Lekker beetje rondhangen en met een vers glas cola luisteren naar de nieuwste Top 40-hits. Kijken naar al die andere mensen, die dansten (en wat al niet meer). Het leek mij toen al geweldig om er DJ te zijn. Een functie die ik later ook zou vervullen in, voor een verlegen gast als ik, de veilige omgeving van de jeugdsoos van diezelfde kerkgemeenschap.

Er is één nummer dat ik koppel aan deze herinnering, en dat is It’s my life van de Zweeds tandarts Dr. Alban. Al was het alleen maar omdat het broertje van de jarige het nummer de hele dag door het open dakraam draaide. Het nummer stond op repeat en nét te hard voor het goedkope stereosetje. Op hoog volume vervormde het daardoor een beetje.

Dr. Alban stond er in de zomer van 1992 mee in de hitparades. Hij deed er vier weken over om op nummer 1 in de Top 40 te komen, maar bleef er zeven weken staan. Het werd naast Rhytm is a dancer van Snap de grootste hit van het jaar. Het was overigens niet de eerste top 10 hit van Dr. Alban in de Top 40, maar wel zijn eerste nummer één. Na dit succes behaalde de Zweed nog twee keer de top 10, maar het succes van It’s my life werd nooit overtroffen.

Mijn herinnering eraan ook niet. Het was de eerste keer in een discotheek, maar zeker niet de laatste. In de jaren die volgden ging ik bijna elk weekend, soms zelfs twee keer in één weekend. Iets waar ik nu niet meer aan denken moet. It’s My Life is voor mij daarom niet alleen vast verbonden met de zomer van 1992, maar ook met het moment waarop voor mij de muziekbeleving nóóit meer hetzelfde zou zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *