Felix – It will make me crazy

Felix - It will make me crazy

Eind 1992 zette ik mijn eerste stapjes op het gebied van moderne muziek. En mede dankzij muziekvriend Arjan was ik vanaf moment één gegrepen door de house. Alles dat ik leuk vond, zette ik vervolgens op een cassettebandje zodat ik het te pas en te onpas kon terugluisteren. Zó vaak was house immers niet op de radio.

Maar op mijn tapejes was alleen maar plaats voor de allernieuwste muziek. Muziek die net uit was, of net de charts binnen kwam, want je wilde natuurlijk geen oude meuk op je bandje. Zo’n fivepack Maxwell kostte immers een vermogen als je alleen af en toe een paar gulden ontving voor onkruid wieden in de tuin van de buurman.

Voor It will make me crazy van Felix was een van de eerste plaatsjes gereserveerd. Een mengeling van de oudere acid-house, die op dat moment wel zo’n beetje zijn beste tijd had gehad, en de eurodance die langzaam maar zeker steeds meer de kop opstak in de hitparades. Een mysterieus plaatje met een trance-achtige synthesizer-melodie en die prachtige, soulvolle stem van de zangeres waarmee langzaam naar dat ene hoogtepunt in het plaatje werd toegewerkt. Heerlijk!

En Don’t you want me dan? Die gigantische clubklassieker die elke houseliefhebber tot op de dag van vandaag nog steeds in vervoering brengt? Die ene hit die het leven van de Engelse Francis Wright, de man áchter Felix, voorgoed zou veranderen? Die ervoor zou zorgen dat hij zijn 9-tot-5-baantje kon opzeggen en vanaf dat moment fulltime met zijn muziek bezig kon zijn?

Tja… die leerde ik pas vele jaren later kennen. Want hoewel die single nog niet verdwenen was toen de opvolger zijn debuut maakte in de Nederlandse Top 40, is die nooit op mijn bandje verschenen. Te oud.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *