Sagat – Funk dat

Sagat - Funk dat

Vraagje: waarom is het zo dat telkens als ik ga shoppen in het centrum van Apeldoorn, ik altijd van die flyers in mijn hand gedrukt krijg? Of dat iemand mij aanspreekt voor een straatinterview voor een of ander onderzoek? Rot op!

Welkom in de meest gemiddelde gemeente van Nederland. Een gemeente waarvan de bevolkingssamenstelling ongeveer overeenkomt met die van Nederland. Een hotspot dus in de jaren ’90 voor enqueterende bedrijven, die over elkaar heen struikelden om data te verzamelen voor het zoveelste marketingplan van het zoveelste product dat ons land zou moeten gaan veroveren. Ga weg!

En toen stond ik er in 2003 zelf want voor mijn afstudeerproject voor de opleiding Commerciële Economie moest ik zien te achterhalen wat de markt was voor spelletjes op de mobiele telefoon. De eerste Nokia’s met kleurenscherm waren net uit en de verwachting was dat daardoor de interesse ervoor enorm zou toenemen. En daar wilde mijn werkgever graag op inspringen.

Maar ja, nu moest ík dus zelf al die Apeldoorners aanspreken, hopen dat ik niet afgewimpeld werd en antwoord kreeg op alle vragen die ik had voorbereid. Alleen, die olifantenhuid die de gemiddelde marktonderzoeker destijds moet hebben gehad, had ik nog niet gekweekt. Ik heb er nachten niet van geslapen. Gelukkig was mijn zusje zo lief om mij te helpen en waren er uiteindelijk genoeg mensen die mee wilden werken. Ik wist wel één ding zeker: ‘Dit nooit, nóóit meer’.

Het bedrijf was blij: nagenoeg iedereen die wij hadden gesproken leek het wel wat: zo’n spelletje op de telefoon. Vol trots presenteerde ik dan ook de resultaten aan mijn begeleider van school. “Leuk,” zei hij. “Alleen… over wie gaat dit? Mannen, vrouwen? Hoe oud? Opleiding? Dat lees ik niet terug!”

Ik voelde de bui al hangen. “Tja… hier kan ik niks mee. Je moet je onderzoek maar opnieuw doen!” Wat?! Wéér de straat op? Wéér wildvreemde mensen aanspreken? Ik kon wel door de grond zakken. Sindsdien ben ik dan ook een stuk vriendelijker voor enqueteurs. Al zie je ze tegenwoordig eigenlijk nooit meer op straat. Lang leve het internet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *