Chris Rea – Driving home for Christmas

Kerstplaatjes waren nooit aan mij besteed. Veel te blije en veel te gelukkige mensen die veel te vrolijke nummers zongen terwijl ik in mijn tienerjaren elk jaar opnieuw moest constateren dat ik niet met mijn geliefde in een blokhut bij een knapperig haardvuur zat maar ‘gewoon’ met mijn familie op een hete steen stukjes vlees aan het grillen was. Gezellig, maar een stuk minder romantisch.

Lees verder

Warp 9 – Whammer slammer

Het klonk als een plaat uit een exotisch oord, met haar
opzwepende ritmes en haar mysterieuze vocalen. En ook de kleurige clip deed
vermoeden dat het om een nummer ging uit een ver, warm land. Maar het kwam
gewoon uit Nederland.
Warp 9 was namelijk de gelegenheidsformatie van discotheek
De Waakzaamheid. Een roemruchte discotheek in Koog aan de Zaan, de club waar onder
andere DJ Marcello zijn carrière begon, maar in de vroegste jaren óók Henny
Huisman zijn eerste stapjes zette op het pad naar bekendheid.
In 1985 werd de club overgenomen en gooiden de nieuwe
eigenaren het over een hele andere boeg. Er kwam steeds meer aandacht voor ‘dance’
totdat in 1987 definitief gekozen werd voor de nieuwe muziekstroming  ‘house’. Te beginnen met acidparty’s, gehost
door fenomeen Eddy de Clercq en later met techno-feestjes waar grote namen als Derrick
May en Kevin Saunderson acte de présence gaven.
Als de Waakzaamheid Anniversary Recreation Project vierden
de resident DJ’s met Whammer slammer in
1994 het 9-jarig bestaan van de club ‘nieuwe stijl’. De titel van het nummer
werd ontleend aan het destijds populairste drankje van de club: een mix van 7up
en tequila.
De single werd die zomer een grote hit in ons land en dat
succes kreeg ook nog eens een mooi, internationaal
staartje door de winst van Brazilië op het WK Voetbal in de Verenigde Staten.
Want met haar Braziliaanse ritmes sloeg het nummer opeens aan in de Europese
club en scoorde het goed in de verschillende dance-lijsten. Later dat jaar zou
de act zelfs worden afgevaardigd als vertegenwoordigers van Nederland op het
internationale muziekfestival in Cannes.
Voor het tienjarig bestaan trachtte de discotheek de stunt
te herhalen. Helaas voor hen redde de opvolger Kazoo het niet eens tot de Tipparade en ging Warp 9 de boeken in
als een eendagsvlieg.

ABBA Teens – Mamma Mia

Eigenlijk was het natuurlijk schandalig, maar van ABBA had
ik in de jaren ’90 nog nooit gehoord. Maar hee… daar kon ík niets aan doen. Het
stond niet in de platenkast van mijn vader en toen ik mij voor moderne muziek
begon te interesseren lagen de gloriejaren van de Zweedse band al lang achter
ons.
En zo gebeurde het dat ik voor het eerst in aanraking kwam
met de band toen de ABBA Teens de single Mamma
mia
uitbrachten. Een cover van… ABBA. En toen pas ging er een belletje bij
mij rinkelen. Het origineel had ik heus wel eens voorbij horen komen op de
radio. Maar ik moet zeggen: het was ook hoog tijd dat die oude, stoffige plaat eens een fatsoenlijke
make-over kreeg. Lekker fris. Fijne beat eronder. Goed gestylede koppies in de clip. Helemaal jaren ’90.  
De symboliek ging echter volledig aan mij voorbij.
Het was namelijk niet geheel toevallig dat zij juist in 1998 deze plaat
uitbrachten. Het was 25 jaar na het succes van ABBA op het Eurovisie
Songfestival. Dat moest gevierd worden met een nieuw en hip album dat de successen
van weleer naar een jonger publiek moest brengen.
De ABBA Teens slaagden met vlag en wimpel in die missie. In
hun eigen land stonden ze maar liefst 8 weken op één en in onder andere Nederland
werd hun debuutsingle een grote hit. Ook hun tweede ABBA-cover Super trouper gooide hoge ogen. 
De
bandnaam was inmiddels al wel veranderd naar 
A*Teens. Op vriendelijk verzoek van Benny en Björn, ‘om verwarring te
voorkomen’. De naamsverandering gaf de danceact wel meer ruimte in hun
muziekkeuze. Al was het in Nederland na hun derde ABBA-cover Gimme! Gimme! Gimme! wel gebeurd. Toen
zij in 2001 de eerste single van een album met alleen maar eigen liedjes uitbrachten
hadden ze in veel landen succes, maar niet meer in ons land.
Pas in 2006 zouden de A*Teens weer heel eventjes in herinnering
worden gebracht toen een van de zangeressen, Marie Serneholt, een soloplaatje
de Tipparade inzong. Het lukte haar echter niet om de Nederlandse Top 40 te
bereiken. Het boek A*Teens is echter nog niet helemaal dicht. Want in 2008
zinspeelde een van de zangeressen op een reünie voor het Zweedse Nationale
Songfestival. Maar dat weerzien moet nog steeds komen.

Sinead O’Connor – Nothing compares 2 U

Dankzij haar kwam ik voor het eerst in aanraking met moderne
muziek. Nothing compares 2 U van
Sinead O’Connor viel zó goed in de smaak bij mijn vader dat hij er zelfs de
televisie voor aanzette. En zo zagen wij begin jaren ’90 voor de allereerste
keer in ons leven ‘videoclips’.
En zolang het nummer op één stond, wist je zeker dat hij
voorbij kwam én dat dus de TV aanging. Daardoor konden we maar liefst 8 weken
lang genieten van de selectie van clips die Veronica – toen nog op het publieke
net – voor ons had gemaakt.
Toen het liedje de hoogste positie kwijt raakte, betekende
dat wel het eind van ons TV-avontuur. Het zou vervolgens jaren duren voordat ik,
door de komst van muziekzender TMF, weer een clip zag. Sinead O’Connor is me echter
altijd bijgebleven. Ze had natuurlijk ook wel een karakteristieke kop met dat
gemillimeterde haar en dan was er natuurlijk nog die wereldberoemde traan in de
clip.
Maar ook de vele controverses rond haar persoon zorgden
ervoor dat ik haar niet vergat. Met als hoogtepunt natuurlijk het op Amerikaanse
live-televisie verscheuren van de foto van de paus. Iets waar we tegenwoordig
waarschijnlijk niet eens van zouden opkijken, maar wat destijds
voorpaginanieuws was.
Het indrukwekkende Nothing
compares 2 U
is echter altijd overeind gebleven. Al was er een tijd dat ík
het verschrikkelijk vond. Een tijd, die niet geheel toevallig parallel liep met
mijn gabbertijd. Maar we hervonden elkaar daarna in de trancemuziek.

In 2003 ging Sinead O’Connor namelijk de samenwerking aan
met Conjure One. Deze Canadese dance-producer had daarvoor al naam gemaakt als
helft van Delerium dat onder andere de klassieker Silence afleverde. Samen met de Ierse zangeres bracht hij Tears from the moon. Een prachtige plaat
die geheel terecht de hoogste positie bereikte in de World Dance/Trance Top 20.