Tinman – Eighteen strings

Het was revolutionair… Tot dan toe zelfs ondenkbaar. Maar
Tinman had in 1994 de primeur. Een combinatie van twee muziekstijlen die nog
nooit eerder verenigd werden in één plaat: house en hardrock. Uniek!
Hoewel, uniek? Boze tongen beweerden dat de gitaarsample in ‘Eighteen
strings’ gejat was van Nirvana’s ‘Smells like teen spirit’. En dat was pijnlijk
zo vlak na de zelf verkozen dood van Kurt Cobain. Paul Dakeyne, de man achter
Tinman, beweerde echter bij hoog en bij laag er van plagiaat geen sprake was. Hij
had het zelf gecomponeerd. Oordeelt u zelf!
Tot een rechtszaak is het in ieder geval nooit gekomen.
Wellicht dat het ermee te maken had dat Nirvana zelf ook ooit het onderwerp was
van een plagiaatprocedure. Killing Joke klaagde de grunge-band aan omdat zij
vonden dat de gitaarriff van ‘Come as you are’ wel erg veel leek op hun single ‘Eighties’.
Terwijl die weer verdacht veel weg had van ‘Life goes on’ van The Damned.
Ach ja… Good artists copy,
great artists steal
. En Tinman bevindt zich nu in een illuster rijtje met
onder meer The Beach Boys, The Doors, Madonna, Coldplay, Nirvana dus en kort geleden sloot ook Pharrell Williams hierbij aan. Alleen in tegenstelling tot zijn plagiaatgenoten
hebben we na de eerste hit van Tinman niets meer van de goede man gehoord.

L.A. Style – James Brown is dead

Hoewel ik niet veel van de beste man wist, was ik er toch
vrij zeker van dat hij nog gewoon in leven was eind 1991. Maar de boodschap in
het nummer van L.A. Style liet weinig aan duidelijkheid te wensen over: James Brown is dead!
Weinig mensen schenen zich er echter om te bekommeren.
Sterker nog: het nummer ging als een speer: het bereikte de hoogste positie in
de Nederlandse Top 40. En zelfs in het land van de Please! Please! Please! Man
himself stond het nummer in de hitlijsten. Terwijl ík maar met die vraag bleef
zitten! Maar… Geen woord erover in de krant, geen enkel item in het Journaal.
En even googelen was er toen ook nog niet bij…
Toen vervolgens Holy Noise – met een jonge Paul Elstak – James Brown is still alive uitbracht, wist
ik het niet meer. Was Mr. Dynamite nu dood of niet? Het werd er niet helderder
op toen Traumatic Stress ook nog eens kwam met de hit Who the fuck is James Brown? Had ik dan al die tijd lopen
hallucineren? Had The Godfather of Soul überhaupt nooit bestaan?
Mijn vragen zijn destijds onbeantwoord gebleven. Maar het
verhaal gaat dat de makers van James
Brown is dead!
op de songtitel kwamen door een verwarde man in een
discotheek die dat tegen iedereen riep. Wat The Hardest Working Man in Showbizz
zelf van de discussie rondom zijn dood vond, vertelt het verhaal niet. Het duurde
echter nog tot 2006 voordat de profetie zou uitkomen. Op Eerste Kerstdag van
dat jaar overleed hij.

Jordy – Dur dur d’être bébé

Na het epische blog van gewaardeerde vriendin en blog-collega Manon over Gerard Dutronc en Jacques
Lenorman met hun meezinger Il est le
ballade de cinq heures
kan ik natuurlijk niet achterblijven. Eveneens geïnspireerd
door de ronde ‘Franstalig’ in de popquiz waaraan wij afgelopen zondag meededen,
duik ik in de wereld van het Franse chanson en kom ik uit op… Jordy Claude
Daniel Lemoine, kortweg Jordy.
Jordy was een Franse peuter van 4,5 jaar oud. Zijn eerste
woordjes waren niet papa en maman maar Dur dur d’être bébé (wat is het zwaar om baby te zijn). De Lemoines
zetten er de juiste beat eronder en zie daar: een hit was geboren! In thuisland
Frankrijk stond de single maar liefst 15 weken op nummer 1. En ook Nederland viel
voor het kindsterretje. Het nummer bereikte begin 1993 de derde plaats in de
Top 40.
Maar zoals dat wel vaker gaat met kindsterretjes ontspoorde
Jordy naar verluid volledig en raakte hij op het slechte pad. Er volgde een periode
vol sex, drugs en rock & roll en hij verdween in de vergetelheid. In 2005,
hij was toen 17 jaar, dook hij echter na lange tijd weer op in het openbaar.
Hij deed mee met het reality tv-programma La
Ferme Célébrités
– een soort Big Brother VIP’s op een boerderij – en won!
Je zou zeggen dat dit een enorme boost had moeten geven aan zijn
late zangcarrière. Maar niets is minder waar… In Nederland is nooit meer iets van de jongen
vernomen. Hij heeft in 2008 nog één album uitgebracht met zijn rockband ‘The Dixies
maar dat is nooit verder gekomen dan de grenzen van zijn thuisland. Wel is hij
volgens het Guinness Book of Records nog steeds de jongste zanger ooit die een nummer-één-hit
heeft gescoord.

Extince – Zoete inval

Wie kent ze nog? De rappers Krewsial, Skate the Great, Goldy,
Yukkie B, Murth the Man-o-script en Brainpower. Allemaal stelden ze zich voor
in het nummer ‘Zoete Inval’ van Extince. In de clip nog een fijn stukje jeugdsentiment: de Mini Playbackshow. Compleet met juryleden Jacques d’Ancona en… Bulletje!
Extince was een van de pioniers van de
Nederlandse hiphop die met successen als Spraakwater
en Kaal of kammen al eerder de
hitparades had bestegen. En met het nummer ‘Zoete Inval’ bood hij een springplank aan een
zestal andere Nederlandstalige rappers.
Het was een gezellige boel met de Top van de Nederhop. Aan zelfoverschatting
geen gebrek in deze op single uitgebrachte rapbattle. De één vond zichzelf nog
geweldiger dan de ander. En ook na ‘Zoete inval’ werd er nog stevig
doorgebatteld. Extince en Brainpower vochten een heuse diss uit in hiphopland.
Maar nu in 2015 mogen we gerust de conclusie trekken dat
alleen Brainpower de tand des tijds heeft overleefd. Af en toe komt hij nog langs
in het Foute Uur van Q-music met zijn Dansplaat. Maar dat is het dan wel…
Hoewel… Vlak die binnenlandse funk nóóit uit. Want afgelopen
weekend kwam ik op het nieuwerwetse medium nu.nl zowaar een interview tegen
met… Extince. Na een radiostilte van bijna 20 jaar brengt hij op 13 maart 2015
een nieuw album uit. Hij heeft zelfs een nieuw plaatje met onder andere Shirma
Rouse. En wie vinden we daar ook op terug? Ross & Iba! Grote kans dat deze ook nog eens voorbij komen in deze rubriek 😉

Ghetto People feat. L-Viz – In the ghetto

Noem het een gebrek aan opvoeding (Pap?) maar de
hiphopversie van de klassieker In the
ghetto
was in 1996 mijn allereerste kennismaking met Elvis Presley. Ik vond het een
leuk nummer, maar de fans van The King of Rock n’ Roll buitelden over elkaar
heen toen dit nummer uitkwam. Een nummer van hun held zó ‘verkrachten’. Het was
een schande! Heiligschennis!
De clip speelt zich af in Las Vegas, compleet met rappende
‘angry young men’ in een cabrio. Maar net als alles in Sin City was ook deze
act volledig fake. De gangsta-rappers kwamen niet uit de USA maar uit Duitsland en
de zanglijnen van Elvis werden niet gezongen door de imitator in de clip, maar
door The King himself.
Want dat deze rock n’ roll held nog steeds in leven is, staat
als een paal boven water. In 2002 bracht hij nog de single A little less conversation uit met de Nederlandse discjockey Junkie
XL. Destijds afgekort tot JXL omdat The King op die leeftijd niet meer geassocieerd
wilde worden met drugs. En laatst zagen we hem nog chillen op een paradijselijk
eiland, samen met onder andere 2Pac, John Lennon en Kurt Cobain. Nee, mij houd
je niet voor de gek…