Het werd 1999 en iedereen was in de ban van de… millennium
bug. En dat allemaal vanwege de schraperige computermakers die in plaats van 4
cijfers, maar 2 cijfers gebruikten om het jaar aan te duiden. Een
kostenoverweging. Maar wel één met mogelijk gigantische consequenties. Computers
zouden bij de overgang naar het magische jaar 2000 namelijk denken dat het 1
januari 1900 zou zijn, met alle gevolgen van dien.

Ze zouden dan stil vallen of op hol slaan en bijvoorbeeld financiële
markten konden zomaar crashen. Beveiligingssystemen zouden haperen en er zouden
massale plunderingen uitbreken. Dat alles resulterend in een diepe, wereldwijde
crisis die uiteindelijk honderden miljarden zou gaan kosten. Stel je de apocalyptische
toestanden maar eens voor: paarse luchten, rennende mensen overal. Rennend… om maar
te ontkomen aan die vernietiging.

Precies hoe superster Prince het voorspelde. Het was 1982
toen de kleine grote popster al zong dat het helemaal mis zou gaan. Er werd
niet geluisterd. Het nummer haalde niet eens de vaderlandse hitparade. Na het
succes van Little Red Corvette werd daarom
nogmaals geprobeerd de wereld te alarmeren. Dit keer sloeg de onheilsprofetie
wat beter aan. Het bereikte de 13de plaats in de Nederlandse Top 40.

Maar goed… de wereld feestte door. Prince voorop. Want als
de wereld dan toch zou vergaan, kon je er tot die tijd maar beter een feestje
van maken. Begin 1999 werd nog één poging gedaan om het volk te waarschuwen.
Opnieuw drong Prince de Top 40 binnen met het nummer.

Hoewel… Prince… Al sinds 1994 was Prince namelijk Prince
niet meer. De rechten van zijn artiestennaam lagen op dat moment nog bij zijn
oude platenmaatschappij en hij mocht die dan ook niet meer gebruiken. Hij koos
daarom voor een onuitspreekbaar symbool als naam. De radio-dj’s, die tóch zijn
platen moesten afkondigen, kozen daarom voor ‘The Symbol’, of, later voor ‘The
artist formally known as Prince’ (TAFKAP).

1999 werd in het
begin van het bewuste jaar opnieuw een bescheiden hit in Nederland. En later
dat jaar, op Oudjaarsdag, terwijl de artiest zelf op het podium rondsprong tijdens
zijn millenniumwisselingsconcert Rave Un2
the year 2000, hield de wereldbevolking zijn adem in. En  er gebeurde… niets. Ja… Eén ding. Vanaf dat
moment heette Prince weer gewoon Prince. Want vanaf 31 december 1999 had hij de
rechten van zijn eigen muziek weer terug.

P.S.: een ietwat bijzondere video maar de enige met de muziek van 1999. Prince stelt zijn video’s niet beschikbaar op Youtube.

Maar boven in mijn slaapkamer met TMF was het al niet veel beter. De blije, sneeuwrijke kersttafereeltjes schreeuwden mij in de clips van Mariah Carey en Wham! tegemoet. Maar opeens werd ik omgeven door een stralend licht. Ik schrok. Een stem zei: “Wees niet bang, want ik kom je goed nieuws brengen dat het hele volk met vreugde zal vervullen: vandaag is de nieuwe single van Charly Lownoise & Mental Theo uitgekomen.”

Ik zei tegen mezelf: “Laat ik naar de platenwinkel in het dorp gaan om met eigen ogen te zien wat er zojuist aan mij bekend is gemaakt.” Ik ging meteen op weg en trof de single aan. Het nummer kreeg de titel This Christmas. En het was een topnummer! Alle romantiek van het kerstfeest werd in het nummer weggebeukt en de blije, sneeuwrijke kersttafereeltjes in de bijbehorende clip waren een stuk beter te pruimen nu ik er die heerlijke happy hardcore-beat bij hoorde.

Eén vraag bleef echter wel bij mij hangen… Die zanger… wie is dat in ‘s hemelsnaam? Hij klonk zo verrekte bekend. Tot op de dag van vandaag was ik ervan overtuigd dat dit Lee Towers was maar ik kon hiervoor nooit de bevestiging vinden. En anders dan nu, waar de zangers en zangeressen over elkaar buitelen om een crossover te maken naar de dance, wilde je als gerenommeerd zanger in 1995 écht niet gezien worden met een house-act.

Maar 20 jaar later kwam er dan eindelijk een einde aan al mijn onzekerheid over dit issue. Het bleek Mike Peterson te zijn. Wat? U kent hem niet? Schande! Lees deze tekst van het boekingskantoor maar even door. Het is een grootheid… geweest… in het oostblok. Nou ja, vooruit… Hij heeft óók in de finale gestaan van het SBS6-programma Bloed, zweet en tranen. Weet u dat ook weer!

De 2 Brothers on the 4th Floor hadden eind 1996 al een
indrukwekkend CV opgebouwd. Met hits als Dreams
en Never alone scoorden ze al twee
monsterhits en dat waren lang niet hun enige klappers. In het midden van de
jaren ’90 betekende elke uitgebrachte plaat een directe top 10-hit. Niet zo gek
dat ze gelden als een van de iconen uit de jaren ’90.

Maar je wilt jezelf natuurlijk niet alleen op 90’s-feestjes
terug horen. Je wilt voorgoed je naam vestigen in muziekland. En wat is
daarvoor de snelste manier? Juist! Een kersthit scoren. Gegarandeerd dat je dan
in ieder geval jaarlijks op één zender 100 keer voorbij komt in november /
december. Scoor je die ene grote kersthit, kun je de rest van je leven
achterover leunen en hoef je in de aanloop naar de donkere dagen alleen te
zorgen dat je IBAN bekend is.

De twee producers achter 2 Brothers on the 4th Floor
bestudeerden dan ook goed wat de ingrediënten waren voor een kersthit en
concludeerden dat hun zojuist uitgebrachte hit There’s a key een prachtige basis bood voor het gewenste
kerstsucces. De melodielijn werd overgenomen, flink vertraagd – laten we niet
te wild doen met Kerst – en er werden kerstbellen overheen geplakt. Voor de
boodschap werd aangesloten bij dat warme Do they know it’s Christmas-gevoel. O ja… en een kinderkoortje ter afsluiting!
Dat doet het altijd goed! Nog even wat Kerst in de titel zodat iedereen weet
dat het hier een kersthit betreft en tadaa…!

Helaas… het bracht niet de eeuwigheidswaarde waar ze op
gehoopt hadden. Het nummertje strandde roemloos in de Tipparade en of de single
nog gedraaid wordt op die ene zender? Ik zou het niet weten. Maar de misstap
werd de band vergeven. Na 1996 zouden ze nog een aantal hits scoren totdat in
1999 de koek toch echt op was.

Begin jaren ’90 werd er druk gepionierd in die nieuwe muziekstijl die ‘house’ werd genoemd. Er werd van alles uitgeprobeerd en dat zorgde ervoor dat de vreemdste creaties de vaderlandse hitlijsten opsierden. Een van die creaties was Poing van Rotterdam Termination Source. Lees verder →