Chicane – Saltwater

Heel, héél af en toe, stond het thuis op: Clannad. De
mystieke Keltische klanken, de hoge vocalen. Ik vond het prachtig. Maar je gaat
natuurlijk niet toegeven dat je de muziek van je ouders leuk vindt. En zeker
niet als het dit soort zweverige, new age-achtige hippiemuziek betreft. Dus
mopperde ik: “Wat een saaie muziek!” maar ging wel beneden zitten met mijn
kopje thee.
Het lukte mij goed mijn Grote Geheim voor me te houden,
hoewel het natuurlijk steeds meer begon te knagen. Maar nét toen ik op het punt
stond huilend mijn guilty pleasure te bekennen aan mijn vrienden kreeg ik hulp
uit onverwachte hoek. Chicane bracht de single Saltwater uit.
Een bijzonder fijne trance-plaat. Echt zo’n nummer waarbij
je je vanaf de eerste tonen al direct op een warm strand waant, tijdens zo’n
héérlijk zwoele zomeravond in een ver, ver oord, terwijl de zon langzaam
ondergaat en het verfrissende water het zand tussen je tenen wegspoelt. Zo’n
plaat.
En de sample die Chicane gebruikte voor de single was Theme from Harry’s game, van… Clannad.
Nou ja, sample, Máire Brennan, een van de zangeressen van de Ierse band, zong het
persoonlijk mee.
Het bleek een goede combinatie, want de plaat deed het prima
in de charts. In Nederland bleven zij weliswaar steken op de 25ste plaats maar
in Engeland bereikte de single plek 6. Het meeste succes had de plaat echter in
de clubs door heel Europa. Daar zorgde Saltwater
elke keer opnieuw voor een volle dansvloer.

En ík kon na al die jaren dus eindelijk ook eens uit mijn
dak gaan op Clannad. Er was geen reden meer om me te schamen. En nog stééds is
het nummer van Chicane een van mijn topfavorieten.

Ome Henk – Op de camping

In mijn tienerjaren was ik regelmatig op de camping te
vinden. Met het hele gezin op fietsvakantie en dan van trekkersveldje naar
trekkersveldje. Tent opzetten, de volgende dag weer afbreken en verder fietsen.
En al was het vaak niet meer dan een rondje Veluwe, ik kon me toen niets
leukers voorstellen dan een vakantie op de camping.
Ik kon me destijds dan ook helemáál niet vinden in het
liedje Op de camping van Ome Henk. In
het nummer werden alle commentaren die ook mijn vrienden op de camping hadden,
als zij zelf weer eens naar Zuid Frankrijk vertrokken om daar in een
vakantiehuisje te verblijven, keurig op een rijtje gezet.
Pas eind jaren ’90, toen ik met vrienden drie jaar achter
elkaar op het beruchte ‘Duin & Strand’ in Renesse bivakkeerde, begon ik het wat
meer te zien. In het bijzonder wanneer ik met een rol WC-papier en onze zelf meegebrachte
toiletbril richting sanitairgebouw toog en de hele camping dus niet hoefde te
raden wat ik ging doen… en dat vaak ook met het nodige plezier kenbaar maakte.

En sinds mijn laatste kampeerervaring ben ik het definitief
eens met Ome Henk. Het was dan ook misschien niet zo’n goed idee om met dertig
graden in een net iets te klein iglotentje te gaan slapen waarbij het met mijn
bijna twee meter ook nog eens niet lukte om de voeten binnenboord te houden.


Tja… Ome Henk. Chagrijn van beroep, bekend geworden door
zijn CD’s met parodieën op verhalen en liedjes, beleefde halverwege de jaren
’90 zijn hoogtepunt met maar liefst drie flinke hits. De bekendste daarvan was Op de camping. Een bewerking van In the navy van de Village People.

Hij had er dan ook wel gevoel voor. Want toen iedereen Ik zing dit lied voor jou alleen van –
toen nog – Jantje Smit ongeveer uitkotste, bracht hij zijn ‘duet’ met zíjn
buurjongetje Jantje uit. Een parodie waaraan men op dat moment duidelijk behoefte
had: Ik zing dit lied voor Ome Henk kwam
binnen op 12 in de Nederlandse Top 40 en schopte het tot een vijfde plaats.
De opvolger Neem een ander in de maling, een parodie op Aqua’s Barbie girl, gooide ook hoge ogen. Hij wist daarna nog één keer een
hit te scoren. Zijn Mambo nr. 6 stond
8 weken in de Top 40 met als hoogste notering 17.

En nu? Ome Henk is er nog steeds! Hij heeft een eigen website en zit – heel hip – op Twitter waar hij op zijn eigen wijze commentaar
levert op alles wat hem wel en niet zint.