Gary Brooker, de frontman van de band Procol Harum, is niet meer! Dát had ik niet zien aankomen. In gedachten keer ik terug naar juni 1967. De tijd waarin ik m’n transistorradiootje, afgestemd op radio Veronica, bijna dag en nacht binnen handbereik had, om maar niets te hoeven missen. De tijd ook, waarin ik wekelijks de plaatselijke platenboer plat liep voor een exemplaar van de top 40. Lees verder
Het deed me denken aan mijn uitgaanstijd. Al die mooie meiden, en geen eentje die er naar me omkeek. Maar daar hield de herkenning wel een beetje op. Want waar Sean Kingston er kennelijk wél eentje aan de haak had geslagen, bleef het bij mij vooral bij stiekem staren. Al scheelde dat blijkbaar ook kopzorgen: iets dat je niet hebt kun je immers ook niet verliezen. Lees verder
Een bekend melodietje op de radio. 🎵🎶 130 op de vluchtstrook… 🎶🎵 Niet vies van een sampletje uit de jaren ’90 scoort Kris Kross Amsterdam opnieuw een hit geïnspireerd door een plaat uit ‘mijn’ tijd. Een succesformule: want wat voor de één een lekker eigentijds geluid is, is voor de ander een bak nostalgie. Lees verder
Ach, het chanson. Die prachtige melodieën, de romantiek, dat vakantiegevoel en dan die fantastische, zingerige taal! Maar wát was het inmiddels lang geleden dat Franstalige nummers nog hits werden. Want waar er in de jaren ’60 en ’70 geen ontkomen was aan liedjes van Julien Clerc, Jacques Dutronc, Dalida en Michel Fugain en later France Gall, was het in de nineties echt een zeldzaamheid. Lees verder
Nee, vraag niet aan mij, wat dat nou is, een ‘Limp Bizkit’. Zoek het op in Google en pak er vast een bak bij. Of vraag het collega redactielid Niek, die legt het je haarfijn uit. Niet dat hij ervaringsdeskundige is overigens. Maar hij is het die mij nagenoeg elke popquiz met satanisch genoegen weer even herinnert aan dit smakelijke feitje. Lees verder