Ze hadden het project toch echt opgericht om zich te kunnen losworstelen van hun commerciële imago. Ze wilden hun muziek weer naar de underground-clubs brengen en kwamen daarom met een nieuwe sound. Een steviger, donkerder trance-geluid dan we tot dan toe van hen gewend waren. Maar binnen no-time ontsteeg Storm de clubs en kwam het andermaal in de hitparades terecht. Lees verder
Het was op Kink dat ik een bekend liedje hoorde dat ik… helemaal niet kende. Ik zong het woordelijk mee maar toen ik zag dat het Dreams van The Cranberries was, deed dat geen belletje rinkelen. Het was in 1992 uitgekomen: een tijd dat ik nog niet actief moderne radio luisterde en het was nooit een hit geweest in Nederland. Sterker nog: het had hier niet eens de Tipparade bereikt. Dat het in de jaren daarná nog regelmatig op de radio zou zijn geweest leek me dan ook zeer onwaarschijnlijk. Lees verder
Hoe vaak heb ik in de jaren ’90 mijn vader wel niet horen klagen dat een nummer ‘gejat’ was, hoe vaak heb ik wel niet gelezen dat die house-track die ik zó gaaf vond een ‘verkrachting’ was van het origineel? Ik kon er weinig begrip voor opbrengen. Totdat ik halverwege de jaren ’90 mijzelf voor het eerst betrapte op een dergelijke uitspraak. Maar goed, dát was natuurlijk wél volkomen terecht. Lees verder
Je liedje in een commercial van Levi’s. Dat betekende in de jaren ’90 doorgaans kassa. Veel airplay op de tv en radio en bijna altijd een hitnotering. Er wáren liedjes waarbij dat wat mij betreft niet per se had gehoeven, maar bij dít nummer vond ik het niet erg dat het zo vaak voorbij kwam. Lees verder
Het is de ultieme vakantie die ik nooit heb meegemaakt. Ergens in mijn mid twenty’s, op een of ander schilderachtig Grieks eiland, samen met een Scandinavische schone. En dan als uitvalsbasis een prachtig gelegen villa met twee etages aan infinity pool van waaruit we samen het eiland en de zee eromheen verkenden, uiteraard met onze eigen speedboat. Lees verder