Art of Noise – Moments in love

Art of Noise - Moments in love

Lang heb ik mij afgevraagd waar rond het begin van mijn puberteit mijn voorkeur voor house opeens vandaan kwam. Het móest dieper liggen dan alleen het met bonkende beats zo veel mogelijk irriteren van mijn ouders. Maar dat de kiem hiervoor al rond mijn achtste werd gelegd, realiseerde ik mij toen ik vorig jaar meedeed aan een battle op collega-blog Ondergewaardeerde Liedjes en een bijdrage zag over Art of Noise. Een naam die ik herkende uit een ver, ver verleden. Lees verder

Culture Beat – Mr. Vain

Culture Beat - Mr. Vain

“Hee… we hebben nog een plekje over in de line-up. Kunnen jullie misschien optreden?” “Eh ja… maar er is wel één dingetje… De rapp…” “Mooi! Dat is dan afgesproken!” Klik! Ik vermoed dat het ongeveer zo zal zijn gegaan toen Culture Beat werd gevraagd om op te treden op We love the 90’s in het Goffertpark in Nijmegen in 2018. De eurodance-groep die in 1993 vele internationale prijzen won als beste dance-act, had ik nog niet eerder zien optreden in het nostalgia-circuit. En dat terwijl ik toch al behoorlijk wat 90’s-feestjes had afgelopen. Lees verder

2 Live Crew – Me so horny

2 Live Crew - Me so horny

Een geintje dacht ik… meer niet. Een beetje zo’n novelty-hitje waarvan er eens in de zoveel tijd eentje opduikt. Het is grappig, wordt massaal opgepikt, maar verdwijnt dan weer snel in de vergetelheid. Een Schni-schna-schnappi, een Houdoesmurfenhouse, die categorie. Soms op het kinderachtige af, soms provocerend, maar uiteindelijk van weinig waarde voor de historie van de popmuziek. Lees verder

Ugly Kid Joe – Cats in the cradle

Ugly Kid Joe - Cats in the cradle

De bijzondere bandnaam ontstond als geintje. Oorspronkelijk heetten ze ‘Overdrive’ maar toen zij werden gevraagd als voorprogramma van Pretty Boy Floyd, leek het hen wel grappig om als ‘Ugly Kid Joe’ op het affiche te staan. Het optreden zou uiteindelijk nooit plaatsvinden, omdat de glamrockers zich terugtrokken. De naam bleef echter gehandhaafd. Lees verder