Het is iets voor half twaalf op zomaar een kantoor ergens in de VS. Een aantal dames van middelbare leeftijd haast zich naar binnen voor hun afspraak. De één na de ander stapt volledig opgedirkt de kamer in. Het doet allemaal wat vreemd aan, deze optocht van kantoordames maar al snel wordt duidelijk waarom deze meeting zo gewild is. Lees verder
“Hi! We’re not in right now. But if you leave your name and number, we’ll get back to you… to yoouu… to yooouuu!” Een berichtje op het antwoordapparaat van Jade, of wel Joi Marshall, Di Reed en Tonya Kelly. Nou ja, eigenlijk waren zij niet de oorspronkelijke Jade. Lees verder
Met zulke artiestennamen viel je natuurlijk wel op bij ons pubers. De slechte grappen waren dan ook niet van de lucht. Maar Keith Sweat en de dames van Kut Klose zullen zich daar ongetwijfeld geen seconde druk om hebben gemaakt. Want de verkoopcijfers van Twisted in ons land waren al aardig, maar staken slechts schrilletjes af bij het succes in hun eigen land, waar het de grootste hit van beide acts zou worden. Lees verder
Het waren de eerste twee vrouwen die in mijn ‘oldies’-lijstje verschenen: Randy Crawford en Sade. En dat was met name te danken aan een jonge zangeres met een prachtige, breekbare stem, die in de jaren ’90 in ons land twee grote hits had: Shola Ama. Haar covers waren mij altijd bijgebleven maar voor haar was nog geen plek in die ‘oldies’-lijst. De originelen kon ik echter óók waarderen: en om toch de herinnering aan mijn muzikale jeugd op te kunnen blijven roepen, zette ik deze er dan ook bij. Lees verder
Klaar! Het werk zat erop. 30 CD’s vól met mijn favoriete 90’s muziek. Meer dan 35 uur luisterplezier. Het project 90’s dance was tot een einde gekomen. Ik kon rustig achterover leunen. Nou ja, tóch niet helemaal. Wilde ik de term 90’s dance écht eer aan doen, vond ik, dan moest ik ook de hits van vóór 1993 op CD zetten.